วันพฤหัสบดีที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559

งานแต่งงาน ที่ ทุ่งยางแดง

งานไหนๆก็ไป..เชิญหรือไม่เชิญ ก็ต้องไป
เพราะติดรถเขาไปแล้ว..
เขาพาไปไหน..ก็ไปร่วมด้วย..
อิอิ..กลมกลืนไว้ก่อน ปลอดภัยแน่นอน..

ตอนผู้ช่วยพระเอก คนจน

เงินทอง..ของนอกกาย...
แต่บางทีมันก็ควรจะมีติดกายไปบ้าง..
ใครบอกว่าคนเราคบกันที่ใจ..กูไม่เชื่อหรอก..
เกิดกูเดินลงไปสามจังหวัดชายแดนใต้
ไปยกมือไหว้เขา บอกว่านิ..
ผมรัก..ผมห่วงพวกคุณนะ..
โดยเฉพาะ คนจน..คนพิการ..คนยากไร้..
ผมอยากช่วยพวกเขา..
แต่ มาแต่ตัว..
แล้วบอกเขาว่า..เรามาคบกันที่ใจกันเถอะ
แหกอกดูใจกันไปเล๊ยยย...
กูว่า..โดนตีนแน่ๆ...
อ่ะอ่ะ...
ใครไม่เชื่อง ลองทำดู..
แล้วไปนั่งรอรับยา ช่อง 2 ได้เลย..
เชื่อกูดิ...กูเรียนมา..555....

สุดท้ายที่ปลายด้ามขวาน

คุณหญิงกิรตี..
มีคำสั่งว่า..
หากไม่เจอผู้การยอดชาย ลูกชายของท่าน
จามร จรมา ก็ไม่ต้องกลับมาให้เห็นหน้า..
ดั้งนั้น..
ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น..
ต้องตามหาผู้การยอดชาย หรือลูกสาวกับลูกชายของผู้การ เพื่อมากราบคุณเจ้าคุณย่า และรับมรดก
หมื่นล้านของทาสนนายพล..
งานนี้..คุณหญิง..จึงต้องไหว้วานให้จามร จรมร
ไปตามหา ทายาทดาหลา..รุ่รที่ 7
โปรดติดตามตอนต่อไป..
และไปรอรับยาที่ช่อง 2 นะขอรับ....




วันศุกร์ที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2557

เมเดย์..ลับ-ลวง-พราง..

ปีนั้นหน้าหนาวเดือนธันวาคม หนาวสะท้านจิต ..
แต่งานของฝ่ายกิจการพิเศษหนาวสท้านทรวงยิ่งกว่า...
อากาสในท้องทะเล...
กำนันจากเกาะกูด วิทยุมาบอกกับผู้ว่าราชการจังหวัดตราดว่า..
มีนักโทษที่เพิ่งพ้นโทษออกมา..
ก่อเหตุใช้อาวุธสงคราม กราดยิงใส่ กลุ่ม
ชาวบ้านที่เป็นคนต่างถิ่น..ในสวยาง..
ดังนั้น..ปลัดงานป้องกัน จนท.ตำรวจ และอส .
จึงต้องปฎิบัติภารกิจ ลับ ลวง พราง...


วันจันทร์ที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2557

อินเดียน่า จร...

อรุณเบิกฟ้า..สกุณา..โผออกจากรัง..
ไปเป็นคู่ๆ..กี่คู่ต่อกี่คู่มิได้ใส่ใจจำ..
" คนไร้ใจ" เหม่อมองไปยังทะเลหม่น..
ที่มีแต่ความอ้างว้าง..
เพราะคนเริ่มทิ้งถิ่นฐานบ้านช่อง หนีภัยมืด ไปทีละครอบครัว..สองครอบครัว..
และก็มี สาม สี่ ครอบครัว..
เพราะล้วนเบื่อกับการต้องเสี่ยงอันตราย...
เมื่อคืนที่ผ่านมาก็ตายไปสองศพ..
จากน้ำมือโจรใต้..สาเหตุเพราะอะไร
ไม่มีใครรู้และไม่อยากรู้...

วันอาทิตย์ที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2557

พรางแผ่นดิน....

หากจะให้ผมเขียน ชีวิตของประชาชนในสามจังหวัดชายแดนใต้...ผมคงต้องขึ้นหัวข้าว่า
"พรางแผ่นดิน"
เพราะเรื่องราวชีวิตจริงที่ไปสัมผัสมา..
มันล้วนต้องอำพรางเอาไว้แทบทั้งสิ้น..

วันจันทร์ที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2556

จามร-จรมา

สุดทางบูรพา.....
เรื่องนี้..เขียนจากส่วนหนึ่งของชีวิตจริง..ที่ยิ่งกว่านิยาย...